Kaça Kadar? - Başak Ergil

Kaça kadar saymayı öğrendin sen hayatta?

Çocuk:    
        Birden üçe kadar.   
        Üç yaşındayım çünkü.   
        Bizim bahçedeki ağaçları bile
                        sayacağım seneye.

Zenci:   
        Bu gece kımıldayan yıldızlar   
        denk değil ırkımın çektiği acılara   
        ve unutmayacaktır tarih   
        yüzümüze fırlatılan
        o keskin, o oktan bakışları,
                        diyecek kadar.
        Hesabı sorulacaklarım kadar bir de.
        Ya bağırarak,ya içimden.
        Bilin ki sayıyorum.
        Sayacağım.

Bombardımanda sığınağa yetişemeyen:   
Mavi göklerimizi yol yol çizen       
                       gümüşi demir parmaklıklar gibi,
        fütursuz uçaklarınızdan
        başımıza geçirmeye yeltendiğiniz
        yüzüne kan sıçramış çuval
        kaç taneyse elinizde.

Katil 1:   
        Karadeniz'de.   
        On beşe.

O:   
        Üçe kadar:   
        Kendimi,
                kendime,
                        kendimde.

Sen:
        Kendimden başlayıp
        tüm insanları tek tek katarak içine
        başım hep dik kalasıya,
        inadım dünyaya yayılasıya
        son insan düşene dek
                            bol yıldızlı bayrağıyla üstümüzde uğuldayan
                            umursamaz bir panzerin dibine.
        Sayacağım yılmaksızın
        hepimizin söylediği o ülkesiz türküde.
        Yaşamayı bilecek ve sevecek kadar
        Öldürülenleri ve dirileriyle.

Başak Ergil
16.05.2005